„Harry Potter i Kamień Filozoficzny” 25 lat magii!

16 listopada 2001 roku do kin trafił film „Harry Potter i Kamień Filozoficzny”. To właśnie wtedy miliony widzów po raz pierwszy zobaczyły Hogwart, poznały Harry'ego, Rona i Hermionę oraz odkryły, że do świata magii można dostać się z peronu 9¾.
Od premiery minęło już ćwierć wieku! Dorosło całe pokolenie widzów, powstało osiem filmów, a historia chłopca z blizną stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych serii filmowych na świecie.
Wydawałoby się, że pierwszy film znamy już na pamięć. Jednak za jego powstaniem kryje się wiele ciekawych historii. Dumbledore'a mógł zagrać zupełnie inny aktor, Ron dostał rolę dzięki rapowi, a niektóre efekty specjalne okazały się bardziej niebezpieczne, niż początkowo zakładała ekipa filmowa.
Rupert Grint dostał rolę Rona Weasleya dzięki rapowi
Rupert Grint już na samym początku znalazł nietypowy sposób, by wyróżnić się spośród kandydatów do roli Rona Weasleya.
Na potrzeby przesłuchania nagrał kasetę wideo, na której wykonał własny rap o tym, dlaczego to właśnie on powinien zagrać najlepszego przyjaciela Harry'ego Pottera.
Pomysł zadziałał. Rupert dostał rolę i na kolejną dekadę stał się jedną z głównych gwiazd serii.
Co ciekawe, Grint był wielkim fanem książek o Harrym Potterze jeszcze zanim dołączył do obsady filmu.

Richard Harris omal nie odrzucił roli Dumbledore'a
Dziś trudno wyobrazić sobie pierwszego Albusa Dumbledore'a granego przez kogoś innego niż Richard Harris. Aktor początkowo nie chciał jednak przyjąć tej roli.
Sytuację zmieniła jego wnuczka Ella, wielka fanka Harry'ego Pottera. Gdy dowiedziała się, że dziadek zamierza odrzucić propozycję, zagroziła, że już nigdy się do niego nie odezwie.
Ostatecznie Harris się zgodził. Zagrał Dumbledore'a w dwóch pierwszych filmach, ale w październiku 2002 roku zmarł. Od trzeciej części rolę profesora przejął Michael Gambon.

Na potrzeby sceny z listami z Hogwartu przygotowano setki kopert
Pamiętacie, jak wuj Vernon desperacko próbował powstrzymać Harry'ego przed otrzymaniem listu z Hogwartu? Listy wciąż przedostawały się do domu Dursleyów, pojawiały się dosłownie wszędzie, aż w końcu zaczęły wysypywać się z kominka.
Scenę nakręcono z wykorzystaniem prawdziwych papierowych kopert i specjalnego urządzenia, które wyrzucało je do pomieszczenia. Na potrzeby zdjęć przygotowano mnóstwo listów, które później wykorzystywano wielokrotnie.
Słynny adres na kopercie oraz treść zaproszenia zapisane zielonym atramentem stworzyła graficzka Miraphora Mina. To właśnie jej charakter pisma widzowie oglądają na ekranie.

Latające świece w Wielkiej Sali niemal doprowadziły do wypadku
Jedną z najpiękniejszych scen pierwszego filmu jest uroczysta uczta w Wielkiej Sali Hogwartu. Setki świec unoszą się nad stołami, a zaczarowany sufit przypomina prawdziwe nocne niebo.
Początkowo świece nie były jednak efektem komputerowym. Twórcy filmu zawiesili około 400 prawdziwych, zapalonych świec na cienkich drutach.
Problem pojawił się już podczas zdjęć. Przeciągi sprawiały, że płomienie zaczęły uszkadzać mocowania, co groziło spadnięciem świec.
Ostatecznie zrezygnowano z takiej konstrukcji, a podczas późniejszych zdjęć zaczęto korzystać z efektów komputerowych.
Sama Wielka Sala była natomiast prawdziwą dekoracją z kamienną podłogą. Zbudowano ją jeszcze w 2000 roku, a następnie wykorzystywano w sześciu kolejnych filmach serii.

Dlaczego Harry nie ma zielonych oczu w filmach?
W książkach J.K. Rowling wielokrotnie podkreśla, że Harry odziedziczył zielone oczy po swojej matce, Lily. Tymczasem Daniel Radcliffe ma niebieskie oczy.
Na potrzeby zdjęć przygotowano dla aktora specjalne zielone soczewki kontaktowe. Jednak już pierwszego dnia na planie okazało się, że powodują u niego silne podrażnienie.
Twórcy filmu próbowali nawet zmienić kolor jego oczu za pomocą efektów komputerowych, ale rezultat wyglądał nienaturalnie.
Ostatecznie postanowiono pozostawić wszystko bez zmian.
Co ciekawe, słynne okrągłe okulary również sprawiły Danielowi problemy. Okazało się, że aktor jest uczulony na nikiel, który znajdował się w jednej z pierwszych oprawek.

Emma Watson znała scenariusz tak dobrze, że przeszkadzała podczas zdjęć
Już od pierwszych dni na planie Emma Watson zaskakiwała reżysera Chrisa Columbusa swoim przygotowaniem.
Młoda aktorka nauczyła się nie tylko kwestii Hermiony, ale także dialogów innych postaci. Znała je tak dobrze, że czasami nieświadomie zaczynała wypowiadać kwestie Daniela Radcliffe'a i Ruperta Grinta.
Reżyser musiał czasem przerywać zdjęcia i przypominać Emmie, że to pozostali aktorzy powinni wypowiadać swoje kwestie.
Wygląda na to, że Hermiona była wzorową uczennicą nie tylko w Hogwarcie, ale również poza nim!
Jeszcze jedna ciekawostka: dla Emmy przygotowano sztuczne przednie zęby, aby jej wygląd bardziej przypominał opis z książek. Szybko jednak zrezygnowano z tego pomysłu, ponieważ nakładki utrudniały aktorce mówienie. Można je jednak dostrzec w finałowej scenie pierwszego filmu.

Jak tworzono magię bez efektów komputerowych?
W 2001 roku efekty komputerowe były już powszechnie wykorzystywane w kinie, ale nie każdą magiczną scenę tworzono na komputerze.
Na przykład pióro, które Hermiona unosi zaklęciem „Wingardium Leviosa”, poruszało się dzięki cienkiej żyłce i wędce. Za kamerą znajdował się specjalista od efektów, który sterował jego ruchem.
Z kolei podczas kręcenia sceny z Diabelskimi sidłami, gdy Harry, Ron i Hermiona wpadają w pułapkę żywej rośliny, wykorzystano mechaniczne macki i sprytny montaż.
Najpierw macki odsuwano od aktorów, a następnie odtwarzano nagrany materiał od tyłu. Na ekranie wyglądało to tak, jakby roślina samodzielnie oplatała bohaterów.
Proste sztuczki, które nawet po ćwierćwieczu wciąż wyglądają przekonująco.

Nowy „Harry Potter” już wkrótce: co wiemy o serialu HBO?
Dwadzieścia pięć lat po premierze pierwszego filmu widzów czeka kolejna podróż do Hogwartu. Już 25 grudnia 2026 roku na HBO i HBO Max zadebiutuje serial „Harry Potter i Kamień Filozoficzny”, który na nowo opowie historię chłopca, który przeżył atak Lorda Voldemorta.
Tym razem Harry'ego zagra Dominic McLaughlin, Hermionę — Arabella Stanton, a Rona — Alastair Stout. W rolę Dumbledore'a wcieli się John Lithgow, Severusa Snape'a zagra Paapa Essiedu, a Hagrida — Nick Frost.
Największą różnicą w porównaniu z filmami będzie format. Twórcy planują poświęcić każdej z siedmiu książek osobny sezon, zwracając większą uwagę na szczegóły, postacie i wątki fabularne, które nie zmieściły się w pełnometrażowych produkcjach. Pierwszy sezon będzie liczył osiem odcinków.
Czy nowa adaptacja zdoła powtórzyć sukces oryginalnych filmów? To się dopiero okaże. Ale już tej zimy ponownie zobaczymy znajome korytarze Hogwartu, ceremonię przydziału do domów i pierwsze spotkanie Harry'ego ze światem magii.

Dlaczego po 25 latach wciąż wracamy do Hogwartu?
Pierwszy film ma wyjątkową atmosferę, która wyraźnie odróżnia go od kolejnych części.
Nie ma tu jeszcze wielkiej wojny z Voldemortem ani bolesnych strat, które czekają bohaterów w przyszłości. Zamiast tego odkrywamy Hogwart, poznajemy Czekoladowe Żaby, ceremonię przydziału do domów, lekcje zaklęć, quidditch i Boże Narodzenie w magicznym zamku.
Ważną rolę odgrywa również muzyka Johna Williamsa. Wystarczy usłyszeć pierwsze dźwięki Hedwig's Theme, by przypomnieć sobie ośnieżone wieże Hogwartu i pociąg odjeżdżający z peronu 9¾.
Nowa ekranizacja przedstawi tę historię kolejnemu pokoleniu widzów. Ale dla wielu fanów film z 2001 roku na zawsze pozostanie ich pierwszą podróżą do świata magii.
A dziś mamy świetny powód, żeby ponownie obejrzeć „Kamień Filozoficzny”. Spędzić przytulny wieczór, zamówić ulubione rolki sushi i wrócić do Hogwartu. Przy okazji można spróbować wypatrzyć wszystkie szczegóły, o których opowiedzieliśmy.
I ostatnie pytanie: do którego domu przydzieliłaby was Tiara Przydziału?







